چند مدت بود سوالی برایم پیش امده بود که چراتمایل افراد به کسب تخصص به معنای واقعی کمتر و کمتر می شود( با توجه به هزینه و زمان مصروف نسبت به گذشته ) . اینجانب در این مقاله این فرض را گرفته ام که عدم وجود مدیریت قوی رفتارهای سیاسی در سازمانهای ما و به طبع آن در سطح جامعه که توسط فرهنگ سیاسی ما تضعیف می شود موجب شیوع رفتارهای سیاسی افسار گسیخته گردیده و چون انجام رفتار سیاسی راحتر و دارای تعهد کمتر و نتایج مطلوبتری در کوتاه مدت برای افراد می باشد افزایش یافته و در مقابل تخصص گرایی کاهش می یابد . اینجانب این بحث را با تعریفی از رفتار سیاسی شروع و حواشی آن را تبیین خواهم نمود و سپس به رابطه آن با قدرت خواهم پرداخت و درادامه به تعریفی از تخصص گرایی و میزان مناسب آن و سپس درآمدی بر فرهنگ سیاسی ایران و آسیب های آن خواهم داشت و در نهایت به نتیجه گیری از بحث خواهم پرداخت . البته ذکر دو نکته ، ضروری به نظر می رسد 1- تبیین این مساله مهم در این مجال کوتاه نمی گنجد و نیاز هست کارهای وسیعی در این بعد انجام پذیرد و جای کار برای شناخت تاثیرات رفتارهای سیاسی در کشورمان در ابعاد گوناگونی مانند بهره دهی سازمانهای خصوصی و دولتی فرار مغزها و فرار سرمایه ها و ... بسیار زیاد می باشد زیرا می توان با تبین چنین مسایلی که متاسفانه به دلیل سرو کار داشتن با منافع تعدادی خاص کمتر مورد توجه قرار گرفته است بسیاری از مشکلات را حل کرد 2- این مقوله می تواند ازدو بعد مورد بررسی قرار گیرد الف ) از بعد رفتار سازمانی که وارد بحثهای مربوط به رفتار سیاسی می شود ب ) تئوری سازمانی که وارد بحثهای مربوط به ذی نفعان سازمان و در جامعه وارد بحثهای کلان سیاسی کشور می گردد که اینجانب قصد دارم آن را از منظر اول یعنی رفتار سازمانی بررسی نمایم

 بخش اول

مقدمه

برخی مواقع در محیط های کاری با صحنه هایی مواجه می شویم که با تئوری های مدیریتی کاملا قابل توجیه نمی باشند .رفتارهایی مشاهده می شود که قابل مقایسه با هنجارهای داخل سازمان و یا سیستم نمیباشد ولی در عین حال و علیرغم عدم هم خوانی این رفتارها با هنجارها به حیات خود ادامه می دهند و حتی در برخی مواقع هنجارهای سیستم را نیز عوض می کنند . وقتی مشاهده می شود که مدیری فقط با تعداد خاصی از نفراتش کار می کند و با نمی تواند از تعدادی دیگر کار بخواهد و آنها را تحت فشار قرار نمی دهد و یا افرادی وجود دارند که بدون داشتن جایگاه رسمی به راحتی می توانند در تصمیمات رده های مختلف مدیریت تاثیر گذار باشند. یا فردی عنوان می نماید که جو این محیط بسیار سنگین بوده و اجازه نفس کشیدن به انسان نمی دهد . این موارد مارا به سمت این سوالها رهنمون می نمایند که اولا چنین رفتارهایی می تواند دریک سازمان وجود داشته باشد ! . ثانیا اگر وجود داشته باشد خوب است یا بد . سوما اگر خوب است چگونه می توان تبیین و توجیه کرد (چون برخلاف عرف و مقررات است ) و اگر بد است چگونه آن را باید کنترل و تقلیل داد . 

مباحث

رفتار سیاسی